در کاسه من آب شفای تو درخشید

شش روز دویدم پی نوری که تو بودی

                            این سفره تهی بود زعطر خوشی از عرش

با مائده ای برگ و نوای تو درخشید

                            آوای تو نازل شد و گلدسته تکان خورد

بر ماذنه ها صوت رسای تو درخشید

                            منظومه ما حلقه زده گرد جمالت

خورشید پر آشوب برای تو درخشید

                          پلکم به هوا خواهی تو گرمترین شد

باد در یتیمی به هوای تو درخشید

                        در صفحه تو چله نشین بودم و آخر

عطر خوشی از آل عبای تو درخشید

آسمان پاک تو کرده ام . تا شاید آرامشی بر قلبم بنشیند .

شب جمعه است و دل بی قرار من به هیچ چیز راضی نمی شود.

ابری پر از غم و اندوه آسمان دلم را فرا گرفته و غبار تنهایی در

گوشه گوشه دلم پاشیده شده است.بغضی راه گلویم رابسته و

آبشار اشکانم خشک شده است.

مولای من بگو تا کی بی تو بودن را تحمل کنیم و شب تارمان را

تا کی بی تو سحر کنیم.اما ای پناه بی پناهان ،ای آسمان روشن

شب های تاریک و ای منجی آسمانی من ، گرمای وجودت را

احساس می کنم و نگاه پر از امید تو را از پس آن ابرهای غبار

اندودمی بینم .

مولا جان خواهش می کنم که زودتر بیا ، چرا که من آماده تر از

همیشه در کنار جاده پر فراز و نشیب عشق با یک سبد یاس

سپید به انتظارت نشسته ام . می دانم که می آیی و غم و

اندوه را از دل های رنج دیده مان پاک می کنی و ستارگان

خاموش قلبمان را دوباره روشن می کنی .

        ( به امید دیدارت ای مولای خوبی ها )

    چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی